Jodie - Stoppen met roken dagboek

Hoi allemaal.
Vandaag even een dagje niets. Zo, dus eindelijk even wat gelezen hier. Maar ook daar heb ik eigenlijk geen tijd voor, want moet van alles uitzoeken. Wat is bv een goedkope internet, telefoon en kabel maatschappij, standen van meters doorgeven en aanmelden, nou ja allemaal klusjes die ik op mijn stoel kan redden maar waar ik eigenlijk allemaal geen kaas van heb gegeten. ( En al helemaal niet mijn ding is, dus weet iemand een goedkope maatschappij in Heemskerk, wie tijd en zin heeft om dit uit te zoeken , haha ik houd mij aanbevolen.In ieder geval schiet mijn woning al aardig op. De eerste 2 dagen alleen maar behang afgehaald, pokke klus, daarna alles pleisteren en schuren, dat was minder, want dat fijnstof maakte mij onwijs benauwd. In die tussen tijd dacht ik mijn telefoon wat op te schonen door hem mee te draaien in de wasmachine, wat je slechts eenmalig kon doen!!! En stom stom stom, en niet eens blond, ik had niets op mijn sim kaart staan, dus alle telefoon nummers kwijt. Nu, alles heeft een reden en ik denk dat het ook te maken had met een nieuwe start. Ik word onwijs geholpen... jawel...door een nieuwe liefde in mijn leven. En wat ik zei,dit word mijn jaar lijkt allemaal uit te komen. Er niet naar op zoek, maar toeval bestaat niet, hij kwam op mijn pad. Het klikt aan alle kanten, en hij is alles aan het pleisteren, schilderen en kitten. Ik hoop er 1 juli in te kunnen. De woningbouw moet ook nog klussen doen, en daar moet ik morgen achter aan. Want 2 juni wordt er laminaat gelegt en dan wil ik niet meer dat ze die kussen ( nieuwe tegels op balkon en stenen, want ligt nu vol met glazen knikkers!!, nieuw toilet en wastafel, gaan doen als ik klaar ben. Een nieuwe keuken kreeg ik niet, maar de woning was aardig uitgewoont, en de keuken niet meer schoon te krijgen, dus van de week op naar IKEA en een keukentje uitzoeken. Kortom, druk maar het gaat onwijs goed met mij. Tussendoor de tandarts behandeling afgemaakt, en uncle John wil mij het eerste half jaar niet meer zien, maar ik hem niet, dus daar waren we het beide over eens. Ook nog een pijnblock laten zetten in Naarden en dat heeft aangeslagen. Ik kan weer auto rijden, nu heel belangrijk met al die uitzoekerij. Nu nog even iemand vinden die de keuken kan plaatsen, en dan kom ik een heel eind. Zo zie je maar, soms lijkt alles uitzichtloos, maar zolang je de positiviteit blijft zien, met uiteraard wat peptalks hier en daar, en het geloof niet te verliezen dat aan elk touwtje een einde zit, komt alles toch heus weer goed. En de problemen blijven uitdagingen, zo zie ik het maar. Iedereen onwijs veel succes met alles, voor de zieke onder ons veel sterkte en steun gewenst. En voor iedereen een warme groet van mij. Ik heb werkelijk geen tijd om te reageren, zo ook niet om te lezen. Maar straks als ik eenmaal zit heb ik weer alle rust en tijd om wat vaker te komen.( oja, alles staat nu in de grondverf, en heb alles wit, licht grijs, en mijn kleuren worden, wit, zwart, grijs en zilver)
Fijne zondag en liefs van mij, Marianne

Hoi allemaal.

Ik kom net weer thuis van 4 dagen weg, na 6 weken weg, oftewel ik ben weer even op mijn oude stek. Ik heb idd geen tijd om op SRB te komen, dit, terwijl ik bijna mijn 100 NR zou vergeten. Maar gelukkig vergaten jullie het niet...( Thanks ook @Buurvrouw1960. ( Gre,) voor die heerlijke taart...Morgen moet ik naar de concierge van het appartement, even samen bekijken hoe het er nu uit ziet na de ontruiming. De papieren zijn in ieder geval op de bus. Verder een enige koninginnendag gehad. Gewoon op een stoel aan de Prinsengracht mensen kijken. Ja, wat dat betreft is Amsterdam the place to be met zulke dagen. En natuurlijk prachtig weer. Ik ben gesloopt nu. Voorlopig geen oppashuizen meer voor mij, even rustigv aan en nu ook tijd besteden aan regelen, nog even het laatste staartje, de laatste loodjes zeg maar, maar die zijn het zwaarst... maar dan....
Alles een niet rokers groet van mij, Marianne

Hoi allemaal,
Na wat dagen van radio stilte hier even een korte krabbel. Ik weet van voren niet dat ik van achteren leef. Na dat ik vorige week te horen kreeg dat ik een appartementje kan krijgen, ben ik geen dag meer in mijn oppashuis geweest, ik sliep er enkel. Er moest een hoop geregelt worden aan papierwerk. Dit is nu ( bijna) rond, en dan hoor ik of ik de woning kan krijgen, lees betalen.
Daar tussen nog naar de tandarts, cliente, en ziekenhuis. Gisteren de MRI gekregen, en ze gaan eerst wat anders proberen. Opereren kan tenslotte altijd nog. Morgen moet ik terug en krijg ik een injectie op de rontgen met een verdoving ( geen Cortison, maar ben de naam alweer kwijt, het is iets nieuws)Ik moet dan een paar uur blijven. Mocht ik 2 uur pijnvrij zijn, dan moet ik volgende week terug komen, om te besprken hoe het gegaan is. Helpt het, dan krijg ik opnieuw een injectie maar dan met een hele hoge dosering, die dan weken zoniet maanden kan werken. Tis even vervelend, maar het is het proberen waard. Vanmorgen naar de tandarts geweest en hoera, mijn brug pastte in ene goed, de ontsteking bij nieuwe kroon is weg,en.... ik mag een jaar bij mijn uncle John wegblijven. Ik blij natuurlijk. Ik ben nu allerlei zaken aan het regelen, want ja, er wordt aan de andere kant niet erg meegewerkt. Maar goed, doorbijten, afzien en slikken, dan kom je een heel eind. Ik zal daarom een tijdje niet op het blog komen, gewoon geen tijd. Ik wens jullie allemaal een leuke rookvrije koninginnendag en als de rust wedergekeerd is, meld ik mij wel weer. maar ik heb nu even andere prioriteiten.
Marianne
Marianne

Hoi allemaal,

Allereerst wil ik jullie onwijs bedanken voor de leuke reacties op mijn blog van gisteren, dat ik een woning heb. ( Althans, zo goed als zeker, hangt van mij af)
Ik heb er uiteraard slecht van geslapen, maar goed, dit ben ik wel gewend. Ik was het bij wijs van spreken al aan het inrichten. Zat schema's te maken, wie ik voor wat kan vragen en de volgorde. Kortom, ik was er maar druk mee, haha. Om half 7 stond ik naast mijn bed, want moest naar Naarden naar de specialist. Gelukkig ging een oud collega met mij mee, en dat was wel lekker, anders hoor je de helft niet. Waar ik bang voor was is waarschijnlijk weer aan de orde. Ik heb weer een hernia en nu aan de andere kant. Door de instabiliteit van mijn rug, verhoogt dit de kans om dus weer een hernia te krijgen steeds op een ander plek. Het MRI programma zat vol vandaag, maar maandag moet ik dus weer terug voor de MRI scan, en daarna gaan ze het gelijk met mij bespreken. Als ze mij dan opereren aan de hernia, gaan ze het meteen vastzetten. Ik kan hier helaas niet meer onderuit. Het kan niet op de nu zo "populaire" manier, ( de minst belastende manier) omdat deze methode door de buik gaat, en ( zijn woorden) daar moet je maagdelijk voor zijn. ( Dit houdt in dat ik 3 grote buik ok's heb gehad, en dus niet "schoon" ben van littekenweefsel) Kortom, ik baal enorm. Alles vliegt door mijn hoofd. Hoe moet het nu met mijn huisje etc etc. Even chaos in mijn hoofd. Van het weekend goed doorspreken met goede vrienden, en nu laat ik het maar even voor wat het is. Misschien valt het toch mee. Ik ben nog even naar "mijn" huisje geweest, en ze waren nog steeds bezig de zooi af te voeren, wat een bende. Hoop fotos'genomen, en even op de terug weg langs mijn ouders geweest om ze te laten zien. Zij zijn vandaag 62 jaar getrouwd dus kon ik gelijk aan de gebak. Nu ga ik even languit, want ben even kei af. Maandag hoor ik meer, weet ik meer, en hopenlijk brengt het weekend ook wat inzicht, in weer een volgende hectische periode. Maar saai is het niet, zeg nu zelf haha. ik probeer maar positief te blijven, want je brein is tenslotte ook een medicijn. En klagen of piepen heeft geen zin, anders had ik dat wel gedaan.
Marianne

Hoi allemaal.

Met een mond en neus potdicht van de verdoving, na mijn bezoek aan "mijn uncle John" ging ik even langs Heemskerk om mijn post op te halen. En daar ging mijn telefoon. Een aardige stem zei ( ja natuurlijk aardig, haha) U heeft zich ingeschreven voor onze appartementen, en ik denk dat ik een woning voor U heb. Uhhh, ik vergat mijn stijve bekkie, ( want dat voel je dan niet meer, heus, blijdschap en opwinding, doet je pijn vergeten!!!) en zei gelijk, ik ben nu in Heemskerk kan ik gelijk komen kijken??? En dat kon. Yessssssssssssss. Dit is het... 4 de etage ( tis maar 4 hoog) mooie locatie, hele dag zon, twee slaapkamertjes, een redelijke woonkamer, en dito keuken, een balkonnetje waar je met 4 mensen op kunt zitten, en een redelijke badkamer. En ik.... ik ben blij... Ik weet nu niet of ik van voor of achteren leef. Denk aan dingen waar ik nog helemaal niet aan moet denken, maar ben even van het padje af. Ik zit hier in mijn eentje aan een wijntje om het te vieren. Speciaal een flesje gehaald. Ben al naar mijn ouders geweest en kan het wel van de daken schreeuwen. Er zitten 90 woningen in het complex, lekker dicht bij het centrum. De woning is aardig uitgewoond, maar ze maken hem spijker en nog wat, weet het effe niet, kan me ook niet schelen. Hoe uitgewoond, het nu is, hoe mooier het straks wordt. Want dit gaat MIJN paleisje worden.
Binnen anderhalve week krijg ik de papieren. Maar ik ga er voor. Heb een week bedenk tijd, ( welke???) Eindelijk weer een plek voor mezelf, mijn leven weer oppakken, genieten van mijn eigen hoompje, ohhhhh wat verlang ik er naar. Zo zie je maar, het moet eerst slechteren wil het beteren, maar dit is in ieder geval een hele goede stap weer op weg. Een eigen plek, mijn eigen muziek weer bij mij, mijn spulletjes. En nu van de week beginnen met google op marktplaats, want behalve mijn kleding en mijn muziek moet alles aangeschaft worden. Maar alles op zijn tijd, ook dat komt allemaal wel. Eerst die sleutel in mijn handen.....Daarom de titel, lang gewacht, stil gezwegen nooit gedacht toch gekregen.....